ช่วงนี้ รู้สึกอยากจะขอบคุณคนรอบตัวเราบ้าง

คิดว่า(บางคน)เค้าคงไม่ได้มาอ่านหรอกเนอะ

เขียนไป น้ำตาจะไหล.....ช่วงนี้ อ่อนไหวนะเนี่ย

แค่เรียกแท็กซี่ที่ไม่ได้เป็นคันที่มาก่อน ก็รู้สึกแย่แล้ว

เจอคนหาเรื่องวนิพกที่สยามก็หดหู่

เลยซื้อซีดี+ดีวีดี ดงบังอัลบั้ม 3 เวอร์ชั่น D มาย้อมใจซะเลย อิอิ

ขอขอบคุณอ.วอ และอ.กี้ อาจารย์ที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์
ถึงแม้จะยังไม่เสร็จสิ้นดี แต่การสอบ 3 บทแรกที่ผ่านมา อ.ก็ให้กำลังใจและให้คำแนะนำที่ดีมากๆ
เพิ่งรู้ว่า ที่เค้าต้องการกำลังใจนี่ ถึงกับร้องไห้มันขนาดไหน
อ.ที่ปรึกษาก็ควรมีจิตวิทยาในการคุยกับเด็กนะ
เราได้เป็นอ.พิเศษนิดๆหน่อยๆ เราก็พอเข้าใจว่าเราชอบอ.แบบไหน ก็เลยจะเป็นอ.แบบนั้น
แต่บางครั้งเราก็แอ๊บหลุดบ้าง...เราหวังว่าน่าจะเป็นอะไรที่เราเต็มที่แล้วอ่ะ

ขอบคุณแม่ พ่อ และที่รัก ที่คอยดูแลเวลาเราป่วย
อุตส่าห์เมารถ ง่วงนอนกันไปรอ ขอบคุณมากๆ

ขอบคุณเพื่อนๆ ป.โทนะ ถึงจะได้ช่วยกันบ้าง น้อยบ้าง มากบ้าง แต่ก็จะต่อสู้ไปด้วยกัน

ขอบคุณ คุณพยาบาลจิตลดา ที่ให้ความรู้และคอยให้คำแนะนำนะคะ
ขอบคุณ คุณพยาบาลเจริญศรีด้วย ที่นั่งเฝ้าและคอยให้ความฮาตลอด ไม่อยากเชื่อว่าจะ 60 แล้วนะเนี่ย
ขอบคุณ คุณหมอ ทั้งที่รพ.ลาดพร้าว ภูมิพล และรามานะคะ อาจจะจำชื่อไม่ได้หมด ขออภัยนะคะ

เราก็กำลังร้องไห้อยู่ ด้วยความซาบซึ้งทุกๆคนนะคะ
เอาเท่าที่นึกได้ก่อนนะ วันนี้อยากขอบคุณเท่านี้ก่อน